Regranulat powinien mieć stabilny wskaźnik płynięcia MFR

Współczynnik MFR (ang. Melt Flow Rate) określa ilość tworzywa (w gramach), jaka przepływa przez kapilarę w czasie 10 minut w określonej temperaturze i pod konkretnym obciążeniem. Parametr ten określa podatność surowca na przetwórstwo.

Dobrej jakości regranulat powinien mieć określone wartości MFR, mieszczące się w zakresie wynoszącym:

• 2-20 g/10 min w przypadku polipropylenu (PP),

• 4-15 g/10 min w przypadku polistyrenu (PS)

• 10-60 g/10 min w przypadku ABS.

Regranulaty o wysokim MFR (powyżej 20 g/10 min) są dedykowane do cienkościennych detali oraz elementów o dużej powierzchni, takich jak panele, pokrywy czy obudowy. Niski MFR z kolei sprawdza się przy produktach wymagających większej sztywności i odporności mechanicznej.

Ważne uwagi technologiczne:

• Dobrej jakości regranulat musi cechować się powtarzalnością parametrów.

• W praktyce oddzielenie 100% PP podczas recyklingu jest trudne - często występują blendy PP/PE (np. 70/30).

• Odstępstwa do 10% zawartości PE są akceptowalne technologicznie - nie wpływają negatywnie na przetwórstwo, poza zmianą odcienia koloru gotowego detalu.

• Stabilny MFR między partiami pozwala uniknąć częstych korekt ustawień maszyn i redukuje ryzyko wad formowania.

Regranulaty muszą mieć odpowiednią udarność

Udarność opisuje ilość energii, jaką materiał jest w stanie pochłonąć przy nagłym obciążeniu. W produktach gotowych wykonanych z regranulatu, które mają być narażone na dynamiczne siły, wytwarzanych między innymi na potrzeby motoryzacji czy elektroniki użytkowej, parametr ten jest niezwykle istotny. Komponenty montowane w strefach zgniotu, obudowy urządzeń lub części ruchome muszą spełniać określone normy wytrzymałościowe.

Wartości udarności mierzonej metodą Izoda lub Charpy'ego powinny wynosić:

• co najmniej 3 kJ/m² dla PP,

• do 15 kJ/m² dla ABS,

• co najmniej 4-5 kJ/m² dla PS.

W praktyce: im wyższa udarność, tym materiał jest bardziej elastyczny i odporny na pękanie. Przykładem są kołpaki samochodowe - ich elastyczność zapobiega pęknięciom przy ujemnych temperaturach. Z kolei kołki do obrzeży ogrodowych wymagają niższej udarności - zbyt elastyczny surowiec utrudnia ich wbicie w podłoże, powodując wyginanie. Dobór właściwego zakresu udarności powinien być więc dostosowany do specyfiki zastosowania, tak aby zapewnić optymalną równowagę między elastycznością a sztywnością.

Regranulaty tworzyw sztucznych powinny cechować się odpowiednią gęstością

Gęstość surowca, wyrażona w g/cm³, nie wpływa bezpośrednio na jakość przetwórstwa ani stabilność procesu - te zależą przede wszystkim od procentowej zawartości domieszek innych tworzyw, wskaźnika płynięcia MFI (MFR) oraz skurczu przetwórczego materiału. Niemniej jednak, gęstość ma kluczowe znaczenie ekonomiczne, ponieważ przekłada się bezpośrednio na wagę finalnych detali, a tym samym na koszt jednostkowy produkcji.

Dla polipropylenu (PP) typowa gęstość surowca pierwotnego wynosi ok. 0,91 g/cm³. Jeżeli detal o objętości 30 cm³ zostanie wykonany z regranulatu o gęstości 0,98 g/cm³, jego masa wzrośnie z 27,3 g do 29,4 g. Przy produkcji 100 000 sztuk tygodniowo, daje to ponad 210 kg dodatkowego zużycia materiału, co może oznaczać nawet 1000 zł różnicy tygodniowo przy aktualnych cenach regranulatu.

Z tego względu, choć gęstość nie wpływa na jakość mechaniczną wyrobu, to odgrywa istotną rolę kosztową i powinna być monitorowana w kontekście optymalizacji masy i ceny produktu. Rekomendowany zakres dla PP to 0,89-0,94 g/cm³ - wartości wyższe mogą świadczyć o domieszkach lub modyfikacjach materiału, wpływających również na jego ekonomiczność.

Regranulat musi być pozbawiony zanieczyszczeń

Obecność obcych cząstek, takich jak włókna, metale, kauczuki czy inne tworzywa, obniża jakość detalu i może uszkodzić podzespoły linii technologicznej. Dobrej jakości regranulat uzyskany w pełnym procesie - obejmującym sortowanie optyczne, filtrację stopionego tworzywa i suszenie, cechuje się minimalną zawartością zanieczyszczeń. Dzięki temu w przeciwieństwie do przemiału, który często zawiera nieznane domieszki, spełnia normy czystości wymagane w przemyśle technicznym i gwarantuje brak przebarwień, porowatości czy osadów na formach.

Dobry regranulat ma powtarzalne właściwości

Produkcja seryjna wymaga przewidywalności. Różnice między partiami mogą zaburzyć cykl produkcyjny, wpłynąć na jakość montażu i zwiększyć ilość odpadów. Dlatego każda partia regranulatu powinna być analizowana pod względem wskaźnika MFR, udarności i gęstości. Pewność pod tym względem zapewnia zaopatrywanie się w niego w sprawdzonych firmach. Ich przykładem jest hurtownia tworzyw sztucznych, która wdrożyła procedury kontroli regranulatów zgodne ze standardami ISO. Każda ich partia przechodzi badania laboratoryjne - w tym testy MFR, udarności i palności. Z jej ofertą zapoznasz się na stronie https://hilltrade.com.pl/oferta.

Dobrej jakości regranulat musi mieć stabilny wskaźnik MRF, odpowiednią udarność, jednolitą gęstość, wysoką czystość i do tego gwarantować powtarzalności parametrów w każdej partii. Tylko wtedy pozwoli zachować właściwe parametry produktów końcowych wytwarzanych z tworzyw sztucznych.